Wat is er zo moeilijk aan het versturen van een email, of een privé bericht op hyves?

Echt, je drukt op ‘nieuw bericht’, je typt een emailadres (MIJN emailadres bijvoorbeeld) en dan typ je, als je het nodig vind, een onderwerp.

En dán begin je met de inhoud.

Gewoon iets, al is het een maar een klein stukje, al is het maar één zin.

Als het maar IETS is.

Zo moeilijk is dat toch niet? Zelfs als je niet zoveel tijd hebt, je kunt mákkelijk een beetje tijd vrij maken om een mail te sturen.

Alsjeblieft? Wil je alsjeblieft een antwoord terug sturen? Of desnoods er de volgende keer dat ik je zie iets van zeggen?

Dankjewel!

I’ve got to say something, because I don’t think I’ve made it clear. I’m in love with you. Powerfully and painfully in love. The things you do, the way you think, the way you move. I get excited every time I’m about to see you. You make me feel like I’ve never felt before in my life. And I can’t let this feeling go.

Don’t worry if he catches you looking at him; cause it only means that he’s looking back.

you broke my (little) heart in two.

Je gedachten op papier zetten, tja, volgens mij is dat bij mij nog nooit zó makkelijk geweest. Eigenlijk denk ik sinds een tijd alleen nog maar aan jou.

Elk (on)gewenst moment komt jouw naam in me op; als ik achter de computer zit, als ik eten aan het maken ben, als ik op school zit, zelfs als ik ga slápen.

Daardoor ga ik meestal over allerlei verschillende dingen nadenken, die allemaal indirect met jou te maken hebben, en dan kan ik niet slapen. Over het algemeen lig ik dan de hele nacht wakker, denkend aan jou. Hoewel ik je gewoon hartstikke leuk vind, is het toch wel een beetje vervelend.

Dus ja, kun je vanavond niet misschien even in iemand anders hoofd rondspoken?

Alsjeblieft, dankjewel!

‘You’re the one that i want to
Wake up next to..
And just get lost in your
beautiful green eyes’

Brieven schrijven, eigenlijk ben ik er nooit écht goed in geweest. Maar ik móest van mezelf een brief schrijven, aan jou, om duidelijkheid te vragen en ook aan jou wat meer uitleg te geven. Ik kreeg toen namelijk niet de kans om uit te praten, wat ik overigens nooit krijg – ik wordt áltijd onderbroken – maar dat terzijde.
Het zat me gewoon een beetje dwars dat je loog over iets wat voor mij heel belangrijk is. Ja, jij wist dat natuurlijk niet, maar ik hoop dat je nu – door de brief – meer door hebt dat het toch bést belangrijk voor mij is.
Maar ik heb de brief ongeveer iets van 30 keer overnieuw geschreven, waardoor ontelbare blaadjes de prullenbak in bellanden (ik bied hierbij mijn excuses aan de bomen aan!) maar steeds ging het fout, steeds schreef ik weer iets wat ik helemaal niet op wilde schrijven en stééds maakte ik weer bijna dezelfde (spel)fouten.
En ik vond dat er in de brief absoluut géén fouten mochten zitten. Ik ben te perfectionistisch als het om zoiets gaat, ja, daar kan ik niets aan doen.
Ik hoop nu wel, dat je de brief hebt gelezen en niet iets had van ‘oh, dat is toch maar van nessa.. *weggooi*’. Ik hoop dat je het gelezen hebt en na gaat denken over wat je gezegd hebt, ik hoop het écht. Jammer genoeg heb je me nog niet gemaild, hoewel ik er wel bij heb gezet dat je gewoon moet mailen, als je het nodig vind. Ja, misschien vind je ’t helemaal niet nodig, maar stiekem vind ik dat wél. Ik wil antwoord van je, ik wil antwoord van jou op mijn brief.

Schrijf anders ook een brief aan mij.
Vind ik leuk!

Hmm, ik had eigenlijk nooit dát antwoord van je verwacht. Komt denk ik deels ook omdat al mijn vrienden zeiden van ‘Ah, komt wel goed! Hij vind je vást leuk, wedden?’, nou jij bewees me toch eens even het tegendeel joh!
Ik had natuurlijk aan de ene kant wel verwacht dat het nooit een positief antwoord zou zijn, maar dat schoof ik steeds aan de kant als ik ‘t er met vrienden over had. Tja, ik ben ook gewoon zo stom.

Ik voelde me gewoon zo dom toen je lachte en een vriend aantikte. Hoe kon ik ook zo dom zijn. Maar ja, het hele plan liep gewoon in het water. Ze zou je naar buiten sturen, maar dat lukte gewoon niet, je was gewoon te druk in gesprek dat we maar weer naar binnen gingen. Fáck ik voelde toen al dat het niet goed ging lopen.

Volgens haar lieg je. Ik begin het eigenlijk ook wel een beetje te geloven. We zien wel. Ooit een keer, misschien..

Ik wil je in ieder geval even bedanken voor de paniekaanvallen, huilbuien en slapeloze nachten!

Wrong, you got it all wrong. But you won’t hear my side of the story. So I am gone. It’s over and done. I’m sleeping alone tonight. Fun we had all the fun. I had no idea that the ship was sinking in the long run. Guess I was wrong. I’m taking an early flight. Right, I’m feeling alright. As long as I keep my mind off thinking over that night. And how you replied when I said it’s over. Hide the tears that I cried. I no longer need your sweet compassion now we collide. You tear me inside. I’m pulling the covers. It took you so long to figure out just what you were missing. You’re moving on, I’m not the one. I wonder whose lips you will be kissing when I’m gone. Goodbye my life goes on. Time, I needed more time. I lost myself somewhere along the way. I’m trying to find what I leave behind whenever we disagree. Go, I don’t wanna go. I don’t wanna close the door to everything that I know. I’m moving so slow. I thought you belonged to me.